Melvin Platje en de hand van God

Melvin Platje, het kanon van Volendam. Niet virtuoos in de kleine ruimte. Maar mijn God, wat kan die jongen meedogenloos zijn binnen de zestien. Het begon allemaal in de A1 van Volendam. Tegen Ajax besloot Platje dat het wel goed was zo, verder lopen had geen zin.

Platje streelt de bal niet, zoals Bergkamp en Van Basten dat konden. Hij pegelt, poeiert en mishandelt het ding. Zijn rechter reageert onafhankelijk van zijn brein. Als zijn voet een bal voelt, volgt vrijwel direct een moorddadig hard schot. De 21-jarige Platje staat helaas nooit in de basis. Volendam brengt hem voorzichtig vermoed ik.

Intussen is Melvin verworden tot de ultieme anti-held. Hij is amper te verstaan in interviews, zijn gespierde nek is breder dan zijn hoofd en zijn wenkbrauwen hangen als donderwolken boven zijn altijd turende ogen. Hij speelt bij de club die het hele seizoen al strak onderaan staat in de eredivisie. Volgens coach Frans Adelaar is Platje een jongen met veel energie: “… en daardoor ook nog eens onberekenbaar voor een tegenstander. Een bal die verloren lijkt te gaan is voor Melvin Platje toch nog een bal waar die op door gaat.” Mooi man.

Platje scoorde in één week twee keer na een handsbal. Hij pareerde na afloop geïrriteerd kritische vragen van de pers: “Wat maakt ‘t nou uit. Hij telt toch? Hij zat er lekker in, dat vond ik veel belangrijker.” En zo is het Melvin!

Zijn talent is opgepikt door de plaatselijke handbalvereniging. En ook Hugo Borst heeft inmiddels een zwak voor de geboren Naardenaar. Gister scoorde het kanon weer. In Almelo mocht hij van Adelaar na bijna een uur het veld op. Tien minuten later lag de bal al weer achter de doellijn, dit maal zonder de hand van God.